Een taxatiegesprek bij vermoedens van seksueel misbruik, huiselijk geweld en/ of kindermishandeling is een zorgvuldig, professioneel gesprek dat wordt ingezet om een eerste inschatting te maken van de situatie, de ernst van de signalen en de mogelijke risico’s. Het gaat dus niet om waarheidsbevinding of een volledig onderzoek, maar om het verhelderen van wat er speelt zodat de juiste vervolgstappen gezet kunnen worden. Een taxatiegesprek wordt ingezet als er een spontane onthulling is, er is iets verteld of gezegd, maar de ‘tekst’ is niet helder. Ook kan het zijn dat er sprake is van een ‘heterdaad’ (iets zien gebeuren), maar is het onduidelijk het een strafbaar feit betreft. Doel van het taxatiegesprek is het helder krijgen van deze ‘tekst of heterdaad’, in kaart brengen van de zorgen en signalen, nagaan of er sprake is van (ernstige) onveiligheid of mogelijk strafbare feiten en het bepalen welke vervolgstappen nodig zijn; zelf hulp organiseren, melding doen bij Veilig Thuis of samenwerking met andere professionals. Het gesprek vindt plaats in een neutrale, rustige, vertrouwelijke setting en is open en onderzoekend van aard, gericht op het verhelderen van de zorgen. Er wordt concreet doorgevraagd naar gebeurtenissen en omstandigheden, maar niet gezocht naar bewijs. Houding van de taxateur is respectvol, maar wel neutraal. Gevoelens worden erkend, zonder zelf invulling of oordeel te geven. Het gesprek is eenmalig.

Zijn er indirecte signalen dan is het noodzakelijk om een diagnostisch onderzoek te doen. Onderdeel van dit onderzoek kan zijn een diagnostisch interview (bijvoorbeeld met de Touch Survey), dossieronderzoek, (screenende)vragenlijsten, systeemgesprekken of ander psychologisch onderzoek.